برخی کلمات هم هستند که به میوه می مانند. باید فصل رسیدن شان برسد تا کام جهانی را شیرین کنند. تا این زمان نرسد خیلی ها درنخواهند یافت میوه ای که در دست دارند چه اعجازی می تواند, داشته باشد. زمانی عظمت آ

هفته وحدت، به روز شمار تقویمی به پایان آمد اما کیست که نداند، راه و روش پیامبر به درازای همه روزهای تاریخ است؟ ما در ساحت مکتبی، زندگی می کنیم که ما را به حرکت در مسیر حق خوانده است و این راهِ نورانی

اصحابِ غرور را، راه به همان مسیری است که رجیم اول پیمود. رانده شدگی از آستانِ حضرتِ کبریا. قاعده هم این شده است که در غرورنشستگان هم اگر برنخیزند به تواضع و بندگی، در زیر آوار همان غرور دفن شوند. ا

بیشتر دعواها و چالش ها، سرِ گفته هاست. سرِ اینکه تو چه گفته ای و او چه گفته است. ماجرا فقط به افراد معمولی جامعه هم برنمی گردد بلکه دامنِ اهل سیاست را هم می گیرد. قصه، می شود همان ماجرای هرکه بامش بیش

ما ملتی قهرمان پروریم. تاریخ ما را قهرمانانِ واقعی می سازند ما مثل بعضی از کشور های دیگر نیاز نداریم برای تاریخ سازی، قهرمانان تخیلی بسازیم و پرده سینما را عرصه بروز قهرمانی, ها کنیم و با آن برای خود ب

طلبکار نبودند و نیستند که هنوز هم خود را بدهکار میدانند در برابر خدا و مُلک و مِلت. زخمها شان را هم نه سند بستانکاری که امضای خود میدانند پای سند بدهکاری به ایرانِ عزیز. بسیجی,ها را میگویم. آنانی

دیگران هستند که نداشته های خود را با خیال، جبران می کنند. برای خود تاریخ, می سازند و هویت می تراشند. ما اما ایرانی هستیم. ریشه در تاریخ,ی 7 هزار ساله داریم با قهرمانانی که از جنس واقعیت و بالاتر از آن؛

نسلِ امروز از جنگ چیزی نمی دانند در اندازه ای که باید. حتی نسل قبل تر هم فراموش کرده اند دانسته ها را حال آنکه نه تنها نباید فراموش کنیم تاریخ به خون نوشته خود را بلکه باید نسل به نسل، آن را چون اسناد

این « یاحسین»برای ما معنای پر شکوه « لبیک یا حسین»داشت. مایی که هنوز صدای«هل من ناصر ینصرنی» را از گودال«قتلگاه» می شنیدیم و برای خود ماموریتِ نوشتنِ نامِ خود در شماره 73 فهرست عاشوراییان، قائل بودیم.

حرمت امام زاده را متولی باید, نگهدارد. این ضرب المثل را از هزار زبان شنیده ایم و این همه، یک مفهوم دارد؛ ضرورتِ حرمت داری و حرمت بانی از شان و جایگاهی که به ما مربوط است. به ویژه حرمتِ, حریم خانه, و اهلِ

درد گفته های یک مرجع عالیقدرزمین زیر پای مان خالی می شودصدای پای زلزله می آیدیک تصویر دیدم که چند زن و مرد پشت باجه منتظر بودند تا کارشان انجام شود اما به گواه تصویری که از پشتِ سرِ کارمند گرفته شده بود، او در سیستم داشت ورق بازی می کرد! تعجب نکنید،داشت بازی می کرد آن هم در زمان حضور چند نفر ارباب ر...

پیام صاحب عکس ماندگار؛ عکس هایی برای بیان حقیقت، عکس هایی برای نمادسازی عزت، عکس هایی برای نهاد سازی فرهنگ جهاد، عکس هایی برای تاریخ....عکس هایی با ماموریت بیداری بخشی....نمی دانم چه نام باید نهاد، عکس های مانای دفاع مقدس را؟ همه آنچه از گلوی قلم جاری شد، هست اما این همه باز شرح عکس ها نیست که در تع...

این یک یادداشت در شمار دیگر نوشته ها نیست، یک نوشته ویژه است که حرف به حرفش از دل پر درد بر می خیزد و به فریاد بر دل کاغذ می نشیند. این نوشته به هر کلمه و کلامی که نوشته شود شرح دردمندانه " تو کز محنت دیگران بی غمی" است که به بلند ترین صدا باید به حاکمان میانمار مصرع بعدی اش را خواند که آی مردمان مر...

شاید دیگران ندانند اما ما می دانیم تیر و تبر چه طعمی دارد، ما خود جنگ چشیده ایم، زخم فراوان خورده ایم، کاروان، کاروان شهید به دوش کشیده ایم. ما معنای جنگ را خوب می فهمیم. ما هزاران خانوار آوراه جنگی داشته ایم. مردمان چند شهر ما از شر صدامیان به دیگر هموطنان خود پناه برده اند و بسیاری آرزوی خانه خویش...

برای مسلمانان مظلوم روهینگیا؛ ما جنگ چشیده ایم. زخم فراوان خورده ایم. کاروان ، کاروان شهید به دوش کشیده ایم. ما معنای جنگ را خوب می فهمیم. ما هزاران خانوار آوراه جنگی داشته ایم. مردمان چند شهر ما از شر صدامیان به دیگر هموطنان خود پناه برده اند و بسیاری آرزوی خانه خویش را به خاک برده اند. پس ما معنای...

انما الحیاة عقیده و جهاد، این معنا بخش همه زندگی است در نگاه اسلامی و البته انسانی که خداوند، خلق خود را در صراط مستقیم هدایت می کند و رشد یافته میخواهد. زندگی که عقیده در آن مثل روح ، جریان نداشته باشد فرقی با مردگی ندارد. زندگی که به جهاد، اعتلا نیابد هم هر چه باشد، حیات انسانی نیست. البته جهاد فق...

سد به آن عظمت را هم ترکی، سوراخی، چیزی... از پای در می آورد. کم هم نبوده ماجرای سد هایی که به سوراخی شکست برداشته اند و در پایین دست خود فاجعه رقم زده اند. چه زندگی هایی که نابود شد، چه مزرعه هیی که از مین رفت و چه فرصت ها که هدر شد و چه خبرهایی که تلخ تلخ بر صفحات حوادث نشستند و.... ماجرای آدم ها ه...

نگاهی به دیروز و عبرتی برای فردا؛ تقویم ها را تحسین می کنم، بالاتر از اینکه قسمتی از زمان هستند، از آن رو که در هر ورق خویش برای ما اشارت ها و بشارت های پر شمار دارند و در یک فراز بلند ما را به یک فصل می رسانند که سرخ را سبز می نویسد از آن رو که در پیشتر های دور، سبز را سرخ نوشتند تا محرمان راز در م...

عقربه های ساعت هم آهنگ عزا گرفته اند در حوالی محرم. زمین را هم اگر گوش شنوایی باشد، شیونش تا آسمان می رود. حکایت غریبی است این زمان که پسر رسول خدا در امت پیامبر چنان غریب می افتد که غربت معنایی بسیار گسترده می یابد و زمان به زمان هم می رود این غربت چنانکه فرات می رود در عطش. ائمه (ع) ، این پیشوایان...

دل ها نیت می کنند عبادت روضه خوانی را، قربه الی الله و دست ها ، پی تکبیر الاحرام دل، پیراهن های سیاه را از گنجه ها بیرون می کشند تا چونان زره و جوشن بر تن کنند در حراست از گنج دل . گنجی به نام ارادت به ارباب بی کفن که در کربلا « اربا، اربا» شد تا دین خدا، خراش هم برندارد.آری محرم از راه رسیده است و ...