امام صادق(ع) فقط امام زمان خویش نیست. یعنی نباید و نمیتوان حضرت ایشان را در همان بازه شناسنامهای، خلاصه کرد که رویشهای آن فصل شناسنامهای که در احادیث، شاخص بندی شده، برای ایشان رسالتی به پهنه همه زمین و البته همه زمان تعریف کرده است؛ جوری که ما مردمان هزاره بعد و هزارههای بعد نیز نه تنها بهره خ

هوا گرم است. همه با همه وجودمان حس می کنیم. عرق ریزان است اصلا، فراتر از خرماپزان، آدم پزان است اما…. اما باید رعایت کرد. باید به ظرفیت ها توجه داشت. باید دانست که اگر همه همزمان هجوم بیاوریم و در هر اتاقی، کولر روشن باشد و اگر از وسایلی که مصرف بالای برق دارد زیاد استفاده کنیم شاید ، با مشکل مواجه

این روزها که گرما« آدم پزان» می شود و تیغ های خورشید در جان فرو می رود و هرکس خود را به سایه ای می کشاند، یاد مردانی می افتم که در چله تابستان زیر تیغ خورشید، در جبهه های خوزستان، تمام قد می ایستادند بی آنکه سایه ای باشد و دست مهر بر سرشان کشد. یاد روز هایی می اغتم که علاوه بر آتش خورشید ، آتش تو

آیت الله و دو حرف عین و صاد؛ ع . ص ....دو حرف است ، با یک دنیا معنا . بزرگ می شود آدمی وقتی در «ع» ، دریا دریا عشق و عرفان، متبلور می شود و در « ص» آسمان، آسمان صداقت می بارد و کاریز کاریز صراحت می تراود. برای من اما «ع و ص» همه این معانی را در بشکوه شخصیت مردی دارد که نام و نشان را مختصر امضا می ک

باحضور اصحاب رسانه و به مناسبت روز قلم صورت گرفت؛ به مناسبت روز قلم، جمعی از اصحاب رسانه استان با حضور بر مزار شهدا در گلزار بهشت رضا(ع) با این شهیدان تجدید بیعت کردند. به گزارش خراسان رضوی، در این مراسم که به همت سازمان بسیج رسانه خراسان رضوی برگزار شد، اصحاب رسانه استان با عطرافشانی مزار شه

14 تیر، یک روز تلخ است در تقویم مجاهدت های خاموش. روزی که حاج احمد متوسلیان و کاظم اخوان و موسوی و رستگار مقدم در لبنان به دست فالانژها افتادند و ماجرایی رقم خورد که اکنون شمار سال هایی که چشم به در داریم به 35 می رسد اما... اما این هم از اشارت های خداست تا یک ملت را مقام یعقوبی دهد، در فراق یوسف ه

چندی پیش کلیپی از محاجه یک روحانی عزیز با یک بانو در برنامه ای تلویزیونی پخش شد در باره حجاب و حرف به " حجاب اجباری" کشید که من اساسا با این ترکیب دو کلمه ای مشکل دارم، و "حجاب اجباری" را نمی توان برای خودم حل کنم و معتقدم در حالت تجزیه هر کلمه معنای خود و سازواری خود را دارد اما وقتی کنار هم می نشی

انتخابات تمام شده، باور کنید! میتوانم قسم بخورم و سوگند یاد کنند یک ملت که انتخابات تمام شده و پنجاه روز هم از آن گذشته است. مهر تایید شورای نگهبان هم دارد و کمتر از یک ماه دیگر تنفیذ و تحلیف برگذار میشود اما نمیدانم چرا برخی افراد، حتی از محترمین و تریبونداران صاحب نظر چرا ماجرا را کش میدهند و

فضای مجازی دارد در اندازه یک ابر رسانه مطرح می شود و به مسائل می پردازد. ظرفیت بالا و شتاب و دامن گستری به کمک آن می آید تا میدان را در اختیار گیرد و حتی رسانه های رسمی را به حاشیه براند . در موضوعات گوناگون هم ورود می کند از جمله حجاب و شاهد بودیم که چندی پیش کلیپی از محاجه یک روحانی عزیز با یک با

روزنامه جمهوری اسلامی خطاب به علم الهدی: چرا برخی افراد، حتی از محترمین و تریبونداران صاحب نظر چرا ماجرا را کش میدهند و هر هفته سخنی میگویند که ما به ازای آن بیاعتمادی به حاکمیت اگر نگوئیم لااقل باعث اعتماد سوزی به ساختار سیاسی و انتخاباتی کشور است. به گزارش انتخاب روزنامه جمهوری اسلامی افزود:

برخی روز ها تاریخی می شوند و برخی تا بلندای تاریخ سازی هم می روند. این روزها همزادهای زمینی و مکانی هم دارند؛ مکان هایی که تاریخی می شوند و بالاتر؛ تاریخ ساز می شوند درست مثل همین روزی که به نام حجاب و عفاف، ثبت تاریخ شده است و مثل محل تولد این روز که یک مسجد بود؛ یک مسجد به مثابه یک تاریخ، شاید

وصیت نامه های شهدا، کلاس درس است. هم درس شجاعت، همدرس اخلاق، از لابه لای سطور نورانی این دست خط های درخشان، می توان راه درست زندگی کردن در همه شئون آن را آموخت چه این وصیت نامه ها را کسانی خطاب به انسان های عصر خود و دیگر اعصار نوشتند که به معجزه معرفت، ره صد ساله را یک شبه پیمودند و خود را به جایگ

فقط بیماری های جسمی نیست که می کشد و نابود می کند. بیماریی های هم هستند که تب نکرده، پنجه در جان آدم می زنند و نه فقط او را که جامعه را هم به نابودی می کشانند که با قطعیت می توان گفت، یکی از بیماریهای خطرناک در جامعه که«رفتارهای پرخطر» هم تولید میکند، «سوءظن» است. بیماریی که هم بر«جان» میزند و هم

نمی شه به جای اینکه این همه وقت بگذاری و در 5 وعده نماز بخوانی و کلی راه تا مسجد بروی برای انجام نماز جماعت، بری دنبال کار مردم و گرهی از کارشان باز کنی؟ این را که پرسیدم، برزخ شد و دست به یقه ام مشت نکرد اما حرف هایش همان کار را شدیدتر انجام داد که؛ مرد حسابی! هر چیز به جای خودش، هیچ چیز هم جای نم

فرماندهان نظامی که پنجه اقتدار ملک و ملت اند هم به تاکید گفتند این خون های مظلوم را انتقامی سخت خواهند گرفت. هر قطره را به اندازه یک دریا. این ضربت ذوالفقار موشکی، سیلی اول بود. باش تا سیلی های دیگر نواخته شود. آن وقت خواهیم دید میدان ، چگونه تغییر آرایش می یابد. آنان ترقه در می کنند و می پندارند چه

روز قدس پا جای پای شهدا بگذاریم *دوربین همیشه دست صهیونیست ها بوده و همین هم باعث شده همانی را نشان دهند که می خواهند و نگاه مردم را همانجا بکشانند که منافع شان اقتضا می کند اما ... اما الان دارد ماجرا فرق می کند. الان ما هم دور بین داریم و خبرنگاران منصف جهانی هم با چشم خود می بینند ما جرا ها را

دفتر عشق به صفحه آخر رسید ولی خدا کند این عشق رمضانی بماند. این درست که روز شمار ماه به نقطه پایان رسید اما مومن هوشمند، این نقطه را به نقطه؛ سر خط، تبدیل می کند و از سرخط می گیرد تحریر عشق و بندگی را. باید هم این گونه باشد والا اگر نقطه پایان بپنداریم، به خط پایان پرواز خواهیم رسید و مباد حالی چ

نگاه تقویمی به آخر می رسد. این سنت زمان است که به گردش لیل و نهار، روز از پی روزی بیاید و به سی برسد و ماه، حتی اگر ماه ترین ماه باشد هم به آخر برسد اما مهمتر از نگاه تقویمی، نگاه معرفتی است که چراغ های روشن را عمری جاودانه می بخشد اگر خود ما دچار خطای کور چشمی نشویم.ماجرای رمضان المبارک هم همین است

روزه تان مستجاب، عیدتان پر لبخند عشق به پایان نمیu200aرسد حتی اگر هزار دفتر به آخر برسد. بگو نو کند زمان دفتر را به نام شوال که ما را هنوز سر عشق بازی است. بگو هلال را به نام فطر ابرو کمان کند که ما را هزاران ناوک در نگاه است. بگو قلم بردارند شاعران که در آغازی دگر دوباره شعر میu200aشویم در دیوان غز...

تعاون بر پایه تقوی نه عدوان! نه اختلاس، نه پارتی بازی، نه ویژه خواری، نه هیچ سرطانی نباید بر جان جامعه ای چنگ اندازد که خود را ذیل جامعه دینی تعریف می کند. مردمی که رمضان را بر مدار بندگی، به عید با شکوه فطر ، پیوند می زنند قطعا باید همراهی و همگرایی شان به مثابه "تعاونوا علی البر و التقوی" باشد و